روز جهانی زن

هشتم مارچ روز جهانی زن و تساوی حقوق زن و مرد در حالی برگزار می شود که زنان افغانستانی از ابتدایی ترین حقوق خود برخوردار نیستند هنوز دوستان دانشجوی ما می گویند که برای زن جایز نیست که در اداره کار کند و اگر صد ها مدیر مرد باشد تعدادی قبول ندارند که زنی به مدیریت کار کنند و اموری که مربوط به زنان می شود را به پیش ببرند. به باور آنها زن مال خانه است باید کار خانه را انجام دهد و به فرزند ها رسیدگی کند. و عده یی افسوس می خورد که دوره آخر شده، وظایف زن و مرد هم بدل شده زن در اداره کار می کند و مرد در کنج خانه باشد و از فرزند ها نگهداری کند.

      نه در افغانستان هیچ چیز تغییر نکرده هنوز مفکوره زن ستیزی ما زنده است و هنوز ما به زن ها حق نمی دهیم که بیرون از خانه وظیفه اجرا کند. هنوز به زن ها امر و نهی می کنیم. در جامعۀ ما هیچ باکی نیست که یک پسر با چندین دختر رابطه داشته باشد. اگر خدای ناکرده عکس یک دختر در مبایل پسر ها پخش شود ویا شمارۀ تلفنش در حافظۀ مبایل ها ثبت شود ننگ بزرگی سراغ دختر و خانوادۀ دختر می رود. قلم پای دختر شکسته می شود و از خانه ممنوع الخروج می گردد.

      نام گرفتن از دختر و زن در مجلس ننگ است و کسی جرئت نمی تواند که در پیش چند تا مرد و زن نام دختر را ببرد. تمام زنان به نام پسران شان صدا زده می شود (مادر احمد یا مادر محمود). دختر ها هم همین طور به نام دختر ویا خواهر فلان مرد یاد می شود.

      اندک تغییراتی هم که آمده در شهر های مانند کابل شاید باشد ولایت های ما هنوز در همان ذهنیت قرون وسطایی زندگی می کنند. زن دور از همه مسایل اجتماعی نگهداشته می شود. و به هیچ گونه تصمیم گیری در بین خانه دخالت نمی تواند. حتی اختیار خریدن لباس خود را هم ندارد. اگر دوخت و دوز هم انجام دهد باید پول او را در خانه مصرف کند.